{"id":99,"date":"2020-09-22T17:42:08","date_gmt":"2020-09-22T15:42:08","guid":{"rendered":"http:\/\/janglaba.jezuici.pl\/?p=99"},"modified":"2020-09-22T17:44:07","modified_gmt":"2020-09-22T15:44:07","slug":"album-trudnych-zdjec","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/?p=99","title":{"rendered":"Album trudnych zdj\u0119\u0107"},"content":{"rendered":"

Zdarza si\u0119, \u017ce m\u00f3wimy o Ko\u015bciele jak o Matce. Uto\u017csamiamy go z rodzin\u0105, z domem. M\u00f3wimy o nim w kluczu relacyjno\u015bci. Czasem to zwyk\u0142e patetyzmy bez pokrycia, czasem pe\u0142ne uczucia wyznanie. Dla mnie s\u0105 to okre\u015blenia bardzo bliskie sercu. Tak sam Go rozumiem, tak staram si\u0119 w nim \u017cy\u0107, tak si\u0119 w Nim czuj\u0119. To rozumienie, pr\u00f3ba \u017cycia i czucie Ko\u015bcio\u0142a, zaprowadzi\u0142o mnie w tym ostatnim nie\u0142atwym czasie do pewnej refleksji, kt\u00f3r\u0105 dziele si\u0119 w tym kr\u00f3tkim tek\u015bcie. Nie jest on analiz\u0105, opisem, czy przedstawieniem w\u0142asnego punktu widzenia podpartego argumentami. To raczej pr\u00f3ba opowiedzenia serca, du\u017ca potrzeba wyra\u017cenia go w tym konkretnym aspekcie. <\/strong><\/em><\/p>\n

Rodzinny album.<\/strong> Kiedy patrz\u0119 w zawarte w nim zdj\u0119cia, widz\u0119 pi\u0119kne chwil\u0119 sp\u0119dzone z bliskimi. Przedstawiaj\u0105 r\u00f3\u017cne momenty. Pierwsze jest USG, zaraz za nim wielki brzuch mamy i ja w nim schowany. Po nim porod\u00f3wka i przejazd do domu zielonym Polonezem Caro dziadka. Jest zdj\u0119cie ze chrztu z kruczoczarnymi w\u0142osami taty dzi\u015b ju\u017c prawie ca\u0142kiem bia\u0142ymi. S\u0105 pierwsze k\u0105piele z udzia\u0142em babci, pasowanie na przedszkolaka, narodziny brata Micha\u0142a, pierwszy dzie\u0144 w szkole. W miedzy czasie s\u0105 te\u017c zdj\u0119cia ca\u0142kiem g\u0142upie – np. golasa mi\u0119dzy paprotkami (kt\u00f3\u017c takiego nie posiada?). I Komunia, stos prezent\u00f3w i pobo\u017cnie z\u0142o\u017cone r\u0119ce \u2013 chyba pierwszy i ostatni raz tak skrupulatnie. S\u0105 \u015bwi\u0119ta, wesela, zagraniczne wakacje, weekendowe wypady w g\u00f3ry, narty, rocznice, uroczysto\u015bci, bale, apele, sportowe sukcesy. W ko\u0144cu narodziny siostry, moje ob\u0142\u00f3czyny\u2026 Ka\u017cde ze zdj\u0119\u0107 \u2013 a grubych album\u00f3w jest co najmniej kilka \u2013 wpisuje si\u0119 w kontekst rado\u015bci. Przerzucana strona po stronie powoduje na mojej twarzy u\u015bmiech. Przesz\u0142o dwadzie\u015bcia lat uwiecznionych na fotografiach opowiada o sielankowym \u017cyciu pe\u0142nym szcz\u0119\u015bcia.
\nA przecie\u017c to nie prawda! To znaczy, nie ca\u0142a prawda. Kilku uj\u0119\u0107 brakuje. Gdzie s\u0105 te wszystkie zdj\u0119cia z sytuacji trudnych i bolesnych? Czy naprawd\u0119 nigdy nie p\u0142aka\u0142em? Gdzie jest zdj\u0119cie oddaj\u0105ce zawstydzenie z przedszkola gdy wyci\u0105\u0142em sobie we w\u0142osach dziur\u0119 no\u017cyczkami? Gdzie fotografia pierwszej uwagi z dzienniczka? Gdzie podzia\u0142a si\u0119 odbitka zap\u0142akanej twarzy w czepku i wisz\u0105cych na szyi okularkach po pierwszej dyskwalifikacji? Gdzie s\u0105 fotki z naszego rodzinnego kryzysowania? Te z cichymi dniami rodzic\u00f3w, te z moimi i brata siniakami po naszej kolejnej b\u00f3jce? Na kt\u00f3rej p\u00f3\u0142ce znajd\u0119 album z drug\u0105 stron\u0105 medalu \u017cycia rodzinnego? Tego albumu w naszym domu zwyczajnie nie ma. I my\u015bl\u0119, \u017ce nie jeste\u015bmy tu jakim\u015b wyj\u0105tkiem.<\/p>\n

Ko\u015bcielny album.<\/strong> Kiedy w ten sam spos\u00f3b popatrz\u0119 na moje \u017cycie w Ko\u015bciele, widz\u0119 pewne podobie\u0144stwo, jakby tendencj\u0119 prze\u017cywania, przechowywania i nabo\u017cnego traktowania pi\u0119knych wspomnie\u0144. Z du\u017c\u0105 wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 wspominam wychowanie w ostatnich latach pontyfikatu papie\u017ca Wojty\u0142y. By\u0142em wychowywany w latach, gdy na religi\u0119 w podstaw\u00f3wce chodzili niemal wszyscy. By\u0142em wychowywany w czasach, w kt\u00f3rych rano w adwencie przed szko\u0142\u0105, chodzili\u015bmy wsp\u00f3lnie z kole\u017cankami i kolegami na roraty. W czasach, w kt\u00f3rych w pa\u017adzierniku ca\u0142a klasa z rodzicami chodzi\u0142a na r\u00f3\u017caniec, w maju na maj\u00f3wki, a w wakacje ca\u0142ym autokarem je\u017adzili\u015bmy na kolonie z parafii. By\u0142em nastolatkiem dzia\u0142aj\u0105cym w wielkiej og\u00f3lnopolskiej wsp\u00f3lnocie zrzeszaj\u0105cej blisko 500 m\u0142odych. Mia\u0142em sensownych, rozumiej\u0105cych mnie spowiednik\u00f3w i duszpasterzy. 
\nTo pi\u0119kne  wspomnienia. Za wszystkie z nich pozostaje wdzi\u0119czny, bo rodz\u0105 na mojej twarzy u\u015bmiech, a w sercu rado\u015b\u0107. \u017badnego z nich nie umniejszam, ale b\u0119d\u0105c jednak nieco bardziej \u015bwiadomym, widz\u0119, \u017ce opr\u00f3cz nich by\u0142y te\u017c inne, kt\u00f3rych widzie\u0107 mo\u017ce nie umia\u0142em, a mo\u017ce zwyczajnie nie chcia\u0142em. Rzeczywi\u015bcie spotyka\u0142em dobrych ksi\u0119\u017cy, zakonnik\u00f3w, zakonnice, cho\u0107 przypominaj\u0105 mi si\u0119 te\u017c sprawy trudne i dziwne. Widzia\u0142em drogie samochody, drogi sprz\u0119t, zatrudnienie bez umowy, nietakt w stosunku do drugiego cz\u0142owieka. Widzia\u0142em brak zrozumienia ludzi \u017cyj\u0105cych w rodzinach, pracuj\u0105cych. Widzia\u0142em oderwanie od rzeczywisto\u015bci, wys\u0142uchiwa\u0142em g\u0142upot w kazaniach. Mia\u0142em okazj\u0119 s\u0142ysze\u0107 narzekania na rzeczy otrzymane za darmo. Patrzy\u0142em na na\u0142ogi. Wtedy za du\u017co nie m\u00f3wi\u0142o si\u0119 o grzechu Ko\u015bcio\u0142a, o bol\u0105czkach i problemach jakie go trawi\u0105 od \u015brodka. Wychowano mnie w poczuciu \u201e\u015bwi\u0119to\u015bci\u201d Ko\u015bcio\u0142a, ale nie tej prawdziwej – wynikaj\u0105cej z jego zakorzenieniu w Chrystusie, lecz raczej w fa\u0142szywym, wygodnym wyobra\u017ceniu i nieznajomo\u015bci jego ca\u0142o\u015bciowego oblicza. Nie widzia\u0142em zbyt wielu spo\u015br\u00f3d s\u0142abo\u015bci \u2013 ale te noszone w pami\u0119ci, by\u0142y przemilczane, chowane i wypierane\u2026 dzi\u015b widz\u0119, \u017ce tak\u017ce przeze mnie.<\/p>\n

Kocham moj\u0105 Rodzin\u0119.<\/strong> Kocham Mam\u0119 i Tat\u0119. Kocham brata i siostr\u0119. Kocham ich i to jedna z najpi\u0119kniejszych mi\u0142o\u015bci po\u015br\u00f3d tych prze\u017cywanych z drugim cz\u0142owiekiem. Nie zmieni tego faktu \u017caden z album\u00f3w pe\u0142nych zdj\u0119\u0107 trudnych. Nie ma on \u017cadnego wp\u0142ywu na t\u0119 relacj\u0119. Cho\u0107 nie, ma on ogromny wp\u0142yw \u2013 bo mimo, \u017ce nie zajmuje miejsca na \u017cadnej z domowych p\u00f3\u0142ek jest nam znany z ca\u0142\u0105 sw\u0105 zawarto\u015bci\u0105. Znamy si\u0119 cali. Rozmawiali\u015bmy wsp\u00f3lnie o tych do\u015bwiadczeniach biednych w mi\u0142o\u015b\u0107. S\u0105 w nas na poziomie \u015bwiadomo\u015bci, ale po za nami na poziomie relacji. S\u0105 wa\u017cne, bo uzdrowione. Przyczyniaj\u0105 si\u0119 do budowania naszego Domu. Nie s\u0105 jak szambo, kt\u00f3re w ka\u017cdej chwili mo\u017ce wybuchn\u0105\u0107 i zepsu\u0107 ca\u0142e pi\u0119kno, ale jak najlepszy naw\u00f3z, kt\u00f3ry w trudnych warunkach u\u017cy\u017ania gleb\u0119 wsp\u00f3lnego wzrostu.<\/p>\n

Kocham Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/strong> Kocham Go i to najpi\u0119kniejsza mi\u0142o\u015b\u0107 z tych prze\u017cywanych w relacji \u0142\u0105cz\u0105cej w sobie wymiar ludzki i Bo\u017cy, zmys\u0142owy i mistyczny. Nie zmieni tego faktu \u017caden z album\u00f3w pe\u0142nych zdj\u0119\u0107 trudnych \u2013 w tym te\u017c i moich!. Nie ma on \u017cadnego wp\u0142ywu na t\u0119 relacj\u0119. Cho\u0107 nie, ma on ogromny wp\u0142yw \u2013 bo przez swoje Tabu  rodzi we mnie strach, odbiera mi \u017cycie. Tworzy podzia\u0142, przez co zabiera poczucie uczciwo\u015bci i zaufania. Sprawia, \u017ce zaczynamy si\u0119 od siebie oddala\u0107 i s\u0142abiej zna\u0107. Nigdy nie rozmawiali\u015bmy wsp\u00f3lnie o tych do\u015bwiadczeniach biednych w mi\u0142o\u015b\u0107. S\u0105 w nas na poziomie \u015bwiadomo\u015bci i w nas na poziomie relacji. S\u0105 trudne, bo chore. Przyczyniaj\u0105 si\u0119 do burzenia naszego Domu. S\u0105 jak szambo, kt\u00f3re wybucha co jaki\u015b czas i psuje ca\u0142e pi\u0119kno, a mog\u0142oby by\u0107 nawozem, kt\u00f3ry w trudnych chwilach u\u017cy\u017ania\u0142by gleb\u0119 wsp\u00f3lnego wzrostu.<\/p>\n

Mam marzenie.<\/strong> Chcia\u0142bym kiedy\u015b m\u00f3c wsadzi\u0107 do naszego \u201eko\u015bcielnego albumu\u201d zdj\u0119cie przedstawiaj\u0105ce t\u0119 chwil\u0119 \u2013 czas wychodzenie grzechu i spraw trudnych. Marzy mi si\u0119, \u017ceby m\u00f3c na nie popatrze\u0107, zap\u0142aka\u0107 czy zasmuci\u0107 si\u0119 przez chwil\u0119 nad wydarzeniami, kt\u00f3re przedstawia \u2013 ale potem popatrze\u0107 w prawo i w lewo, na tych wszystkich razem ze mn\u0105 ogl\u0105daj\u0105cych i trwa\u0107 w pokoju os\u00f3b sobie bliskich, kt\u00f3re nie \u017cyj\u0105 ju\u017c strachem, ale nowym \u017cyciem. \u017byciem nawr\u00f3conym, porzuconym grzechem. Mam marzenie, do kt\u00f3rego spe\u0142niania zaprasza mnie mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 w tym marzeniu wygrywa dobro.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zdarza si\u0119, \u017ce m\u00f3wimy o Ko\u015bciele jak o Matce. Uto\u017csamiamy go z rodzin\u0105, z domem. M\u00f3wimy o nim w kluczu relacyjno\u015bci. Czasem to zwyk\u0142e patetyzmy bez pokrycia, czasem pe\u0142ne uczucia wyznanie. Dla mnie s\u0105 to okre\u015blenia bardzo bliskie sercu. Tak sam Go rozumiem, tak staram si\u0119 w nim \u017cy\u0107, tak si\u0119 w Nim czuj\u0119. To […]<\/p>\n","protected":false},"author":156,"featured_media":100,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-99","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-refleksje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/99","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/156"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=99"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/99\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":115,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/99\/revisions\/115"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/100"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=99"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=99"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=99"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}