Nigdy nie nale\u017ca\u0142em do os\u00f3b przesadnie du\u017co m\u00f3wi\u0105cych o tym, co prze\u017cywaj\u0105. Przeciwnie, rzadko kiedy i tylko z nielicznymi dziel\u0119 si\u0119 swoim wn\u0119trzem, a i to przychodzi mi nie bez trud\u00f3w. Du\u017co tej mojej skryto\u015bci chowam za gadulstwem, cz\u0119stym brylowaniem w centrum uwagi na spotkaniach, wyjazdach, czy innych wydarzeniach – ale to takie \u015blizganie si\u0119 po powierzchni – to, co g\u0142\u0119biej jest niedost\u0119pne. Cz\u0119sto to moja \u015bwiadoma decyzja – jestem zdania, \u017ce trzeba by\u0107 bardzo ostro\u017cnym z opowiadaniem o swoich prze\u017cyciach. <\/p>\n
Kiedy by\u0142em w nowicjacie (’18 – ’20) to s\u0142owo – „dzielenie” – wywo\u0142ywa\u0142o we mnie zdenerwowanie. Oznacza\u0142o, \u017ce albo w mniejszych grupach, albo ca\u0142\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 zasi\u0105dziemy w k\u00f3\u0142ku i b\u0119dziemy opowiada\u0107 o tym, co nam w duszach gra. Zazwyczaj dotyczy\u0142o to sfery duchowej, ale nierzadko tak\u017ce tej codziennej, technicznej. Wyje\u017cd\u017caj\u0105c z nowicjatu z\u0142o\u017cy\u0142em wraz z trzema \u015blubami ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa jeszcze jeden cichy \u015blub – NIGDY WI\u0118CEJ DZIELE\u0143!, oczywi\u015bcie m\u00f3wi\u0119 to \u017cartem. Lecz jak w ka\u017cdym \u017carcie – tak i w tym – tkwi jakie\u015b ziarnko prawdy. Przez rok studi\u00f3w filozoficznych w Krakowie na dobre zapomnia\u0142em o tym s\u0142owie i o procesie, kt\u00f3re ono oznacza. Owszem, raz, czy drugi wzi\u0105\u0142em przyjaciela na g\u0142\u0119bsz\u0105 rozmow\u0119. Owszem kilka razy inny z przyjaci\u00f3\u0142 zapuka\u0142 i zapyta\u0142 „Johny co si\u0119 dzieje” – ale to co\u015b zupe\u0142nie innego, bardziej naturalnego, szczerego, intymnego i spontanicznego – nienarzuconego. <\/p>\n
Od po\u0142owy wrze\u015bnia mieszkam w Chorwacji, w Zagrzebiu. Jest r\u00f3\u017cnie. Mam dni, w kt\u00f3rych czuj\u0119 si\u0119 \u015bwietnie. U\u015bmiecham si\u0119, nosz\u0119 w sercu wdzi\u0119czno\u015b\u0107, rado\u015b\u0107, wzruszam si\u0119. Mam te\u017c takie, \u017ce odkrywam nowe g\u0142\u0119bsze znaczenie s\u0142\u00f3w: t\u0119sknota, samotno\u015b\u0107, smutek.<\/em> W miniony pi\u0105tek wyjecha\u0142em na ca\u0142y weekend z grup\u0105 student\u00f3w nad morze, do Modrave, na intensywny czas pracy w ogrodzie oliwnym na wyspie, kt\u00f3ra w wakacje jest miejscem oboz\u00f3w dla m\u0142odzie\u017cy. Pi\u0105tek by\u0142 jednym z gorszych dni jakie mia\u0142em w ostatnim czasie, mo\u017ce nawet ostatnich latach. Nie wiem dlaczego – taki by\u0142 i ju\u017c. Wieczorem po kolacji siedz\u0105c przy stole m\u00f3j wsp\u00f3\u0142brat, duszpasterz akademicki, zaproponowa\u0142 Kr\u0105g Magis, czyli w\u0142a\u015bnie dzielenie. <\/p>\n Trzy proste pytania:<\/p>\n Pierwsza moja my\u015bl by\u0142a taka, by zastosowa\u0107 sprawdzony scenariusz – \u015blizg po powierzchni. Jednak w trakcie co\u015b we mnie p\u0119k\u0142o i postanowi\u0142em powiedzie\u0107 jak jest. Oczywi\u015bcie dzielenie w obcym j\u0119zyku – w moim przypadku po angielsku – tworzy jak\u0105\u015b dodatkow\u0105 barier\u0119, ale po przesz\u0142o miesi\u0105cu ci\u0105g\u0142ej komunikacji wcale nie tak wielk\u0105, jak si\u0119 wydaje. <\/p>\n Podzieli\u0142em si\u0119, bardzo szczerze, z serca… i co? C\u00f3\u017c zdania nie zmieniam, co do ostro\u017cno\u015bci opowiadania i umiej\u0119tno\u015bci s\u0142uchania, ale – ale rozszerzam to zdanie, ten m\u00f3j pogl\u0105d, o co\u015b, co wcze\u015bniej umyka\u0142o mojej uwadze. My\u015bl\u0119 – i takie mam do\u015bwiadczenie z pi\u0105tku – \u017ce niezale\u017cnie od tego, co kto\u015b drugi zrobi z moim s\u0142owami, jak je przyjmie, wa\u017cne jest to, \u017ce ja je s\u0142ysz\u0119, \u017ce ja je wypowiadam i ja je rozumiem. Owszem, dzielenie ma s\u0142u\u017cy\u0107 budowaniu wsp\u00f3lnoty, ma by\u0107 jakim\u015b moim wk\u0142adem w grup\u0119 – nie neguj\u0119 tego – zauwa\u017cy\u0142em tylko, \u017ce obok tego bycia dla innych <\/em>ono mo\u017ce by\u0107 i dla mnie. <\/em>I by\u0142o – sta\u0142o si\u0119 wielk\u0105 okazj\u0105 do kontaktu ze sob\u0105. Po tym, gdy powiedzia\u0142em jak jest, stopniowo zacz\u0119\u0142o schodzi\u0107 ze mnie ci\u015bnienie. Kolejne dni – ca\u0142y weekend – prze\u017cy\u0142em bardzo rado\u015bnie. We wsp\u00f3lnej pracy z innymi lud\u017ami w ogrodzie oliwnym, na rozmowach przy posi\u0142kach, na eucharystii. A gdy wieczorem przysz\u0142o zn\u00f3w si\u0105\u015b\u0107 do dzielenia, patrzy\u0142em na nie jak na okazj\u0119 – bynajmniej nie do strachu, lecz przeciwnie, do rado\u015bci z tego, \u017ce pomi\u0119dzy tym co raz dotyka mnie bardziej, a innym razem mniej, niezmiennie przechadza si\u0119 Pan B\u00f3g szepcz\u0105c do ucha: JESTEM – tym razem chyba nie uda\u0142o bym mi si\u0119 odkry\u0107 tego w pojedynk\u0119. <\/p>\n Jestem wdzi\u0119czny! + <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nigdy nie nale\u017ca\u0142em do os\u00f3b przesadnie du\u017co m\u00f3wi\u0105cych o tym, co prze\u017cywaj\u0105. Przeciwnie, rzadko kiedy i tylko z nielicznymi dziel\u0119 si\u0119 swoim wn\u0119trzem, a i to przychodzi mi nie bez trud\u00f3w. Du\u017co tej mojej skryto\u015bci chowam za gadulstwem, cz\u0119stym brylowaniem w centrum uwagi na spotkaniach, wyjazdach, czy innych wydarzeniach – ale to takie \u015blizganie si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":156,"featured_media":968,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-967","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-refleksje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/967","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/156"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=967"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/967\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":971,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/967\/revisions\/971"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/968"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=967"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=967"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=967"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n