Czasem na wyk\u0142adach zdarza si\u0119, \u017ce prowadz\u0105cy odp\u0142ywa od g\u0142\u00f3wnego tematu. Zazwyczaj s\u0105 to sytuacje denerwuj\u0105ce, wybijaj\u0105ce, a nierzadko oceniane jako niepotrzebne. Du\u017co z nich wybaczam, wiele rozumiem dlatego, \u017ce sam tak funkcjonuje. Nierzadko sam uciekam do dygresji, czasem nawet w formie celowych gier s\u0142ownych, czy zabaw j\u0119zykiem. Zazwyczaj opr\u00f3cz humoru, czy rozbudowania tre\u015bci, te wtr\u0105cenia nie s\u0105 przedmiotem zawieraj\u0105cym istot\u0119 rzeczy, cho\u0107 s\u0105 wyj\u0105tki i o jednym z nich teraz.<\/p>\n
Z doz\u0105 pewnego zaciekawienia, mo\u017ce nawet podekscytowania, oczekiwa\u0142em na wej\u015bcie prowadz\u0105cego zaj\u0119cia z historii filozofii staro\u017cytnej i patrystycznej. Najcz\u0119\u015bciej wyk\u0142ady zaczynaj\u0105 si\u0119 jak\u0105\u015b pozornie odbiegaj\u0105c\u0105 od tematu przedmiotu opowie\u015bci\u0105, nierzadko pe\u0142n\u0105 ironii, czy ci\u0119tych \u017cart\u00f3w. P\u00f3\u017aniej jest temat w\u0142a\u015bciwy, opowiedziany rzetelnie, ciekawie i z nawi\u0105zaniami do tego, co by\u0142o rozpocz\u0119ciem. Dzi\u015b by\u0142o wyj\u0105tkowo, by\u0142o inaczej. Na tapet zosta\u0142a wzi\u0119ta powa\u017cna, trudna historia, z gatunku osobistych, a na jej koniec pad\u0142o zdanie, z kt\u00f3rym pewnie b\u0119d\u0119 chodzi\u0142 jeszcze troch\u0119… a\u017c niestety znowu mi spowszednieje. Nim jednak moja oboj\u0119tno\u015b\u0107 powr\u00f3ci, patrz\u0119 na nie i mierz\u0119 si\u0119 z nim. A brzmia\u0142o ono tak:<\/p>\n
\nDopiero poczucie realno\u015bci \u015bmierci nadaje smak, pi\u0119kno \u017cyciu.<\/span><\/p>\n<\/blockquote>\n
Kiedy je us\u0142ysza\u0142em, zrobi\u0142em szybki przegl\u0105d dnia. <\/p>\n
7:00 msza \u015bwi\u0119ta – kolejna, jedna z wielu. Sta\u0142e miejsce, podobny czas trwania. <\/p>\n
7:30 \u015bniadanie – ta sama kanapka co zwykle, szybko zjedzona i popita herbat\u0105<\/p>\n
przed zaj\u0119ciami poszed\u0142em pieszo odebra\u0107 paczk\u0119 – \u0142\u0105cz\u0105c przyjemne z po\u017cytecznym. Wyszed\u0142em z domu jak zwykle, ale dopiero po powrocie zorientowa\u0142em si\u0119, \u017ce jeszcze kilka miesi\u0119cy temu obcy element garderoby jakim jest maska, teraz zak\u0142adam bez zastanowienia, jak p\u0142aszcz, czy kaszkiet. <\/p>\n
przed 10:00 zacz\u0105\u0142em zaj\u0119cia. Jak zwykle przygotowa\u0142em sobie kaw\u0119. Tu spotka\u0142o mnie kolejne uproszczenie. M\u00f3j „rytua\u0142” zwi\u0105zany z czynno\u015bciami wykonywanymi przy kawiarce: jak ubicie kawy w sitku, czy nas\u0142uchiwanie szumu parzenia, te\u017c gdzie\u015b uciek\u0142, sta\u0142 si\u0119 automatyczny. <\/p>\n
To raptem kilka czynno\u015bci – zwyczajnych, codziennych, mo\u017ce w og\u00f3lnej ocenie uznawanych nawet za pospolite, ale one prowadz\u0105 do innych, tych ocenianych jak wyj\u0105tkowe, wa\u017cne, istotne. W analogii do s\u0142\u00f3w: „kto jest wierny w rzeczach ma\u0142ych i w wielkich b\u0119dzie wierny…”. <\/em>W tej dygresji Pani Profesor odczytuje bardzo konkretnie dla siebie zaproszenie do uwa\u017cno\u015bci. Tak, by nie tylko patrze\u0107, ale i zauwa\u017ca\u0107, nie tylko s\u0142ucha\u0107, ale us\u0142ysze\u0107. Nie tylko by\u0107, ale jakby ci\u0105gle si\u0119 stawa\u0107. <\/p>\n
Pani profesor ko\u0144cz\u0105c powiedzia\u0142a, \u017ce pi\u0119knem filozofii jest poznawanie, uczenie si\u0119 takiego w\u0142a\u015bnie sposobu \u017cycia, kt\u00f3re jest \u015bwiadome. I w swoim stylu p\u0142ynnie przesz\u0142a do rozumienia cnoty przez Sokratesa. <\/p>\n
Tak sobie my\u015bl\u0119: wiele filozoficznych pogl\u0105d\u00f3w, termin\u00f3w i tez jest dla mnie trudnych. Zmuszaj\u0105 mnie do kilkukrotnego czytania, notowania, dopytywania, a\u017c w ko\u0144cu przychodzi jakie\u015b, cho\u0107by cz\u0119\u015bciowe, zrozumienie. Inaczej jest z „\u017cyciem i \u015bmierci\u0105” – te wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 zupe\u0142nie oczywiste i proste, ale w chwili zatrzymania nad nimi, refleksji, ch\u0119ci poznania i zrozumienia, jawi\u0105 si\u0119 jako ca\u0142kowicie tajemnicze i i trudne. <\/p>\n
\u017bycie (to, kt\u00f3re znam tu i teraz) minie, sko\u0144czy si\u0119. W tym znaczeniu \u015bmier\u0107 jest bardzo realna. G\u0142upio by\u0142oby zapytanym o nie po \u015bmierci, powiedzie\u0107: nie znam go, nie czu\u0142em, nie smakowa\u0142em… \u017cycie pozbawione czucia smaku, to egzystencjalny Covid, a choruje si\u0119 najcz\u0119\u015bciej bezobjawowo, co nie znaczy, \u017ce nie ma ozdrowie\u0144c\u00f3w. <\/p>\n
Ot i przej\u015bcie od dygresji do filozofowania. Od rutyny, kt\u00f3ra wkrada si\u0119 w codzienno\u015b\u0107, do zachwytu, kt\u00f3rego w niej pe\u0142no.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czasem na wyk\u0142adach zdarza si\u0119, \u017ce prowadz\u0105cy odp\u0142ywa od g\u0142\u00f3wnego tematu. Zazwyczaj s\u0105 to sytuacje denerwuj\u0105ce, wybijaj\u0105ce, a nierzadko oceniane jako niepotrzebne. Du\u017co z nich wybaczam, wiele rozumiem dlatego, \u017ce sam tak funkcjonuje. Nierzadko sam uciekam do dygresji, czasem nawet w formie celowych gier s\u0142ownych, czy zabaw j\u0119zykiem. Zazwyczaj opr\u00f3cz humoru, czy rozbudowania tre\u015bci, te […]<\/p>\n","protected":false},"author":156,"featured_media":229,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[5,2],"tags":[],"class_list":["post-228","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-codziennosc","category-refleksje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/156"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=228"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":240,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228\/revisions\/240"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/229"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=228"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=228"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/janglaba.jezuici.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=228"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}